2.8.07

μη με φοβηθείς



φύγε!!!
δε θέλω ούτε μια στιγμή ακόμα
το φως από τα μάτια σου
να με φωτίζει..

τρέξε!!!
δεν αντέχω άλλο να σ' ακούω!
μήτε μια στιγμή ακόμα,
να μου λες πως μ' αγαπάς!

εξαφανίσου, δεν ακούς;
οι νότες μου είναι ματωμένες παραφωνίες..
δεν ταιριάζουν στο δικό σου
το εύθυμο τραγούδι..

καλά, δεν καταλαβαίνεις;
δε θέλω να βαδίσω ρε μάγκα,
το δρόμο το δικό σου!
θέλω να λυτρωθώ!

ξεκουμπίσου! πήγαινε με τους άλλους!
έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν ήμουνα δική σας..!
το δικό μου το βήμα είναι αργό..
κι έχω πολύ δρόμο μπροστά μου..

ποιο δρόμο;; ξύπνα!!
ταρακούνα το μυαλό σου, ρε γαμώτο!
ένας είναι ο δρόμος..!
ο δρόμος των Σκιών..

ξυπόλητη θα τον περπατήσω,
να ματώσουν τα πόδια μου
και να 'ρχονται να τρώνε
τις πληγές τους τα σκουλήκια..

να πονέσω πολύ πολύ
να ουρλιάζω από τον πόνο
και να ζητάω κι άλλο κι άλλο..
να φύγω.. να πετάξω..!

μόνο εκεί θα μπορέσω
να απογειωθώ..!
να φύγω από τον πούστη το χρόνο
που μ' έχει παγιδεύσει στα πλοκάμια του..!

φοβάσαι, ε;
το ξέρω.. γι αυτό εξαφανίσου!
τα μάτια μου θα σε παρασύρουνε,
πριν καν το καταλάβεις..

όχι!! ούτε το είδωλό μου
στον καθρέφτη μην κοιτάς..
είναι ραγισμένο, δε το βλέπεις;
σε λίγο θα το σπάσω.. και θα μου κοπείς..

βλέπεις; τρομάζεις..
νόμιζες πως θα μπορούσες να με αλλάξεις κι εσύ, ε;
αφού όλοι το βάζετε στα πόδια, ρε,
όταν δείτε δυο μάτια να σας κοιτάζουν εξερευνητικά..

μην προσπαθείς λοιπόν να με ξεγελάσεις..
το έχω κάνει πριν από σένα μάγκα μου..
ξέρεις τι παραμύθια μού έχω πει
για να κοιμήσω τα όνειρά μου;

τώρα πια, ξυπνάω τις νύχτες αλαφιασμένη,
φωνάζω τ' όνομά μου, ουρλιάζω!!!
ακούω τη φωνή μου και κρύβομαι
για να μην με βυθίσουν οι ήχοι της..

εχθές τη νύχτα οι Ερινύες μου
μού τό 'παν καθαρά
"θα σαπίσεις όποιον είναι δίπλα σου
αν θέλεις να τον σώσεις διώξτον!"

ήρθανε πάλι αυτές οι πουτάνες
και μου έτρωγαν το μυαλό!
κομμάτι κομμάτι..!
"δεν υπάρχει άλλος δρόμος" μού είπαν..

δε με βαστάει ούτε η σκιά μου πια..!
βαρέθηκα, ακούς; βαρέθηκα!!
όλοι πάνε να σε πουλήσουν,
με υποσχέσεις, με μάτια και με ήχους..

τους λες κάτι και θαρρείς πως σε κατάλαβαν..
κι αυτοί τρώνε τα λόγια σου και την καρδιά σου
σα να ήτανε ποπ-κορν
σε μια αίθουσα κινηματογράφου..

για αυτό σου λέω.. φύγε!!
ετοιμάζομαι για μεγάλο ταξίδι τώρα..
ξέχασέ με! μην κοιτάξεις πίσω..!
θα χαθείς..

κι όμως..
..πόσο θά 'θελα να μη με φοβηθείς...


© copyright, μαρίνα ακλήρου