28.8.07

αντισταθείτε



Η Γη κλαίει. Πονάει. Αντιδράει. Τις τελευταίες μέρες πόνεσε τόσο πολύ που δε θα μάς αφήσει ατιμώρητους. Ούτε οι άνθρωποι που -αβοήθητοι- έγιναν στάχτη θα μάς αφήσουν ατιμώρητους. Όλους μας! Γιατί όλοι φταίμε. Η διαμαρτυρία της Τετάρτης είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε και εύχομαι να μη μείνει εκεί.

Οι άνθρωποι που κατακάηκαν, δυστυχώς δε μπορούν να γυρίσουν πίσω. Δε το χωράει το μυαλό μου όλο αυτό που έχει γίνει. Όλο αυτό που συνεχίζει να γίνεται. Αδυνατώ να το κατανοήσω. Δε θέλω να το κατανοήσω.

Η Τετάρτη ίσως να είναι μια αρχή για να αλλάξουν κάποια πράγματα.
Όλοι ξέρουμε πως θα μας δουλεύουν που θα κατεβούμε στις πλατείες. Πολλοί περισσότεροι θα μας αποδοκιμάσουν και και και...
Τα κανάλια θα μας ευγνωμονούν γιατί θα έχουν θέμα για κάμποσες ώρες.
Οι νεκροί όμως; Οι δικοί τους άνθρωποι που έμειναν πίσω; Οι άστεγοι; Τα δεντράκια μας; Τα ζώα μας; Η Γη μας;

Καλώς ή κακώς, τέτοιου είδους διαμαρτυρίες είναι ανώδυνες. Όλοι το ξέρουμε. Δε μάς κοστίζουν τίποτα.. Όμως δε γίνονται έτσι αυτές οι δουλειές. Οι αλλαγές γίνονται με διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις που κοστίζουν πιο πολύ σε αυτούς που τις κάνουν. Που ξεβολεύουν πιο πολύ αυτούς που διαμαρτύρονται. Που πονάνε πιο πολύ αυτούς που κινητοποιούνται.

Η διαμαρτυρία πρέπει να ξεκινήσει από εμάς προς εμάς πρώτα. Γιατί οι κατηγορούμενοι είμαστε όλοι εμείς. Λέμε ότι είναι ελεεινοί όλοι αυτοί οι άχρηστοι που μας κυβερνούν. Λέμε ότι είναι εγκληματίες. Λέμε πολλά τέλος πάντων. Δεν είναι αυτοί όμως. Εμείς είμαστε. Εμείς είμαστε όλα τα παραπάνω και τρις χειρότερα. Εμείς βάλαμε τη φωτιά. Εμείς θα πνίξουμε κόσμο και κοσμάκη με τις πρώτες βροχές που θα προκαλέσουν πλημμύρες και ποιος ξέρει τι άλλο. Και πόσα πολλά ακόμα έχουμε κάνει και συνεχίζουμε να κάνουμε.. Όχι μόνο με την ψήφο μας, αλλά περισσότερο με τον τρόπο που σκεφτόμαστε και τελικά ζούμε. Απλοί παρτάκηδες και τίποτε παραπάνω. (πιο κάτω δεν πάει.. ή μήπως πάει;)

Το ξέρω πως δεν είμαι εγώ αυτή που θα το ξεκινήσει όλο αυτό. Θα υπάρχει όμως κάποιος. Πρέπει να υπάρχει..

Πρόταση δική μου, είναι πλήρης αποχή από τις εκλογές. Τόσο απλά. Κόψιμο όλο το κεφάλι. Καμία ψήφος σε κανέναν. Να μην πάει κανείς να ψηφίσει. ΑΠΟΧΗ.

Ακούγεται γελοίο, ε; Ίσως.. Ας αντισταθούμε όμως -μια φορά- επί της ουσίας γμτ.. Και πιο πολύ ας αντισταθούμε σε εμάς, στο βόλεμά μας, στον Ύπνο που μας έχει κυριεύσει.

----------------------------

Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ (Μιχάλης Κατσαρός)

Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.

Αντισταθείτε σ' αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει: Δόξα σοι ο Θεός .

Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πoλυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί- εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χαιρετάει απ' την εξέδρα ώρες
ατέλειωτες τις παρελάσεις
σ' αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε πάλι σ' όλους αυτούς που λέγονται μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ' όλα τ' ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ' όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακείες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις
από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό
αρχηγό τους.

Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη
διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ' αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ' όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας

ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ
αντισταθείτε.

Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία.