17.10.07

η δική μας πλευρά



χείλη στεγνά, σχεδόν αφυδατωμένα.
μάτια υγρά που δεν ξέρουν που να σταθούν.
χέρια τρεμάμενα που ψάχνουν..
μυαλό διαλυμένο από καταραμένες σκέψεις.
δάκρυα «αόρατα» που αν..
..αν είσαι τυχερός
-ή άτυχος-
μπορεί και να τα μυρίσεις
ενώ γίνονται αγέρας.

είναι τόσο νωρίς να τα γευτείς.
είναι τόσο νωρίς να τα γευτούμε.

κι όταν αυτό θα γίνει
-αν γίνει-
Μαζί ας θάψουμε τα βαριά μας Πρέπει..

..τα Πρέπει που μάς διατάζουν
να μπουσουλάμε και όχι να πετάμε.
να πλατσουρίζουμε και όχι βυθιζόμαστε..
..τα Πρέπει που «απολυμαίνουν»
τα διαβολεμένα όνειρά μας,
τα κολασμένα μας ταξίδια,
τις αγνές μας αμαρτίες..

..Μαζί ας αναστήσουμε
τη Γέννησή μας
που κάθεται και μάς προσμένει
στη δική μας πλευρά..


© copyright, μαρίνα ακλήρου