31.10.07

μάθημα διατροφής



ωμή τρώγεται η αλήθεια.
και πάντα φρεσκοπεθαμένη.
πρέπει να την φας την ώρα που ξεψυχάει ακόμα..
..να πιεις καυτό το αίμα της·
να γευτείς την κάθε της λέξη·
να μασουλήσεις την κάθε της έννοια αφτιασίδωτη,
ξεβράκωτη με όλα τα υγρά της.
να καταπιείς ό,τι έχει να σού πει πάντα ετοιμοθάνατο..
..ούτε ζωντανό, ούτε νεκρό.

λίγο να αργήσεις,
εξωγενείς παράγοντες αρχίζουν να την ξαφρίζουν·
να την πασπαλίζουν με αλάτι·
να τη γεμίζουν με μυρωδάτα μπαχαρικά·
να τη στολίζουν με εύγεστες πιπεριές,
που με τον καιρό αλλοιώνουν τη γεύση της, τη μυρωδιά της..
..την κάνουν πιο νόστιμη·
πιο επιθυμητή για να τρώγεται με ευχαρίστηση.

μετά, η περιεκτικότητά της σε θρεπτικά συστατικά, σιγά σιγά αραιώνει.
μαζί κι όλα εκείνα τα στοιχεία που την κάνουν να ξεχωρίζει από τις άλλες.
κι από ένα σημείο κι έπειτα την τρως και δε σε ταΐζει.
είναι ανώδυνη· δεν αφήνει τα σημάδια της·
και φυσικά χωνεύεται πανεύκολα.

άλλος τρόπος για να τη φας φρέσκια,
είναι να την καταψύξεις ενώ σπαρταράει ακόμα..
..αλλά μην παραμυθιάζεσαι.
ποτέ δε θα είναι το ίδιο.

η αλήθεια, βλέπεις, δεν είναι σα την εκδίκηση.
δεν είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο.
σού κάθεται στο λαιμό.

ή όταν σπαρταράει ή ποτέ.


© copyright, μαρίνα ακλήρου