16.11.07

τρελή όπισθεν



τις τελευταίες νύχτες,
έχω πιάσει το μυαλό μου να τρέχει με τρελή όπισθεν.
προσπαθώ να σταματήσω κάτι που έχει ήδη τελειώσει.
προσπαθώ να γεννήσω κάτι που δεν μπορεί να υπάρξει..

πάντα μού άρεσε το ακατόρθωτο.
το ανεκπλήρωτο.
ίσως για να μην έχω ευθύνες που ποτέ δεν το αγγίζω..
κι όμως..
βαθιά μέσα μου, επιμένω πως μπορώ να το βρω.
ένα κλειδί..
αυτό ψάχνω..

κάπου άκουσα πως είναι βαθιά κρυμμένο μέσα σε μία σκιά.
τη δική μου..
εγώ ξέρω όμως πως δεν είναι έτσι..
δεν κρύβουν οι σκιές κλειδιά..
βαριά και αναπάντητα ερωτηματικά κρύβουν.
α ναι! κρύβουν και μία βεβαιότητα:
πως οι εφιάλτες βγαίνουν πάντα αληθινοί.
βεβαιότητα που με κάνει να γελάω!
και να τρελαίνομαι..

..και μέσα στην τρέλα μου νομίζω πως βρήκα το κλειδί..
το κλειδί που το φυλάνε καλά κάποιες σκιές που δεν υπάρχουν..
το κλειδί που θα μού ανοίξει μια πόρτα που δεν υπάρχει..

δεν πειράζει όμως, ε;
τίποτα δεν υπήρχε, μέχρι κάποιοι τρελοί να το γεννήσουν..


© copyright, μαρίνα ακλήρου