21.11.07

νύχτα δροσερή



εχθές η νύχτα ήταν δροσερή..
βγήκα έξω.
κάτι καμένο μύριζε και το ακολουθούσα.
μετά το βαρέθηκα.
όλα τα καμένα την ίδια μυρωδιά έχουν..

ευτυχώς οι τού δήμου δεν είχαν αλλάξει τη λάμπα.
ήταν σκοτάδι βαθύ..
ακούμπησα την πλάτη σ' έναν τοίχο.
την κατηφόρισα πάνω του.
ήθελα παρέα.
η ησυχία αποδείχθηκε πιστή για άλλη μια φορά.

ήμουν τυχερή όμως.
απέκτησα συντροφιά από το πουθενά.
ένα φτερούγισμα άκουσα
και πριν προλάβω να γυρίσω προς τη μεριά του,
τσουκ!
μια νυχτερίδα ήρθε και κάθισε
πάνω στο λυγισμένο γόνατό μου.

τής χαμογέλασα
κι αυτή μού έκανε μια άγρια γκριμάτσα.
μού μιλούσε ώρα πολλή.
αλλά δε θυμάμαι τι μού έλεγε.
με μυαλό λειψό τι να θυμηθείς;
θυμάμαι όμως την αγωνία της..

λίγο πριν φύγει μού ψιθύρισε κάτι.
αυτό το θυμάμαι:
«κρύωσε το αίμα τών ανθρώπων.
ούτε να το πιω δεν μπορώ πια»..

μετά έφυγε.
πήγα κι εγώ για ύπνο.


© copyright, μαρίνα ακλήρου