28.11.07

σπουργίτι

ένα σπουργίτι καρφώθηκε στο μυαλό μου.
πεινούσε..
νέκρα παντού..
δεν πρόλαβα να το ειδοποιήσω.
με αιφνιδίασε.
και το αιφνιδίασα επίσης.
από την πολλή νέκρα έπεσε στην απόλυτη νέκρα..

τώρα μάς ενώνουν οι ίδιες σκέψεις.
αντιλαμβανόμαστε παρέα αυτά που δε βλέπουν οι άλλοι.
φεύγουμε..
πετάμε..
τσιμπολογάμε..
ασταμάτητα..

εγώ με τρυπημένο μυαλό..
..κι αυτό με καρφωμένο ράμφος..


© copyright, μαρίνα ακλήρου