30.11.07

λάθος ευχή



ο ουρανός είναι κατράμι..
ούτε μια σκιά δεν καθρεφτίζεται στη θάλασσα..
κάποιος ζωγράφος κάτι θέλει να μού πει..
ποτέ δεν έχω ακούσει τη φωνή του,
όμως κυνηγάει τα μάτια μου εδώ και χρόνια.
μόλις τα δει να φωτίζουν
κάποιο κρυμμένο αστέρι στον ουρανό,
τρέχει πανικόβλητος για να προλάβει.
να προλάβει να το βάψει μαύρο
κι αυτό με το πινέλο του.
κι είναι τόσο γρήγορος..
μέχρι να φτάσω στο αστέρι, το έχει σβήσει.

ποτέ μου δε τον έχω προλάβει.
ποτέ δεν έχω προλάβει κανένα αστέρι.

ένα ζωγράφος εκδικητής.
γιατί μού το κάνει αυτό;
γιατί με ακολουθεί;
και φοβάμαι μήπως μέσα σε κάποιο παραλήρημα,
έκανα μια ευχή που δεν έπρεπε..
μήπως ευχήθηκα, άθελά μου,
να μην πραγματοποιηθεί ποτέ
καμία μου ευχή.

τα λάθη πληρώνονται όμως.
όπως πληρώνονται και οι λάθος ευχές..


© copyright, μαρίνα ακλήρου