22.12.07

για όποιον αντέξει



μπλεχτήκανε όλα πάλι στο μυαλό μας..
παιχνίδια.. γρίφοι..
ψεύτικες αλήθειες..
αληθινά ψέματα..
σαν δυο κύματα ταξιδεύουμε,
προσπαθώντας να είμαστε ένα όταν θα σκάμε στην ακτή..
και με τη λαχτάρα να είμαστε πάλι μαζί
όταν μάς ξαναπάρει μέσα της η θάλασσα..
παίζουμε ακατάπαυστα, χωρίς κούραση και χωρίς φόβο..
χωρίς να γνωρίζουμε ποιος θα είναι ο νικητής..

άραγε, υπάρχει κανένα παιχνίδι που δεν υπάρχει νικητής και ηττημένος;

κι όταν πάμε να βρούμε μια λύση,
εκεί που πλησιάζουμε στην άκρη τής κλωστής..
..ξαφνικά την κόβουμε!!!
Μαζί!
και μένουμε να κοιτάζουμε, σα χαμένοι..
από πού ξεκινήσαμε.. για πού πάμε..
και μπροστά μας..
το κενό..
να προχωρήσουμε;
να βουτήξουμε;
κι αν κάνουμε πίσω πού θα πάμε;
αφού δεν υπάρχει Πριν..
υπάρχει μόνο Μετά..

"Μαζί" μού λες..
"Μαζί σε οποιαδήποτε Κόλαση..
Μαζί σε οποιονδήποτε Παράδεισο"

τρομάζουμε..
ένα παράξενο πράγμα, όμως..
σαν ο τρόμος να μεταμορφώνεται
σε αναζήτηση και επιθυμία για τον ίδιο τον τρόμο..
ανεμοδερνόμαστε σ' ένα παιχνίδι επικίνδυνο..
σ' ένα παιχνίδι όπου η φλόγα τού χρόνου έχει σβήσει..
δεν υπάρχει αρχή..
δεν υπάρχει τέλος..
..υπάρχει μόνο πορεία..

..για όποιον αντέξει..



© copyright, μαρίνα ακλήρου