22.1.08

αντισταθείτε (2)

..

μετά από την πρόσκληση που έλαβα από τον ανθρακωρύχο, συνεχίζω κι εγώ το "Αντισταθείτε". το πρώτο ποίημα που σκέφτηκα είναι, βεβαίως, "Η Διαθήκη μου" τού Μιχάλη Κατσαρού. σίγουρα όμως κάποιος άλλος, πριν από εμένα, θα το έχει σκεφτεί.

πιστεύοντας ακράδαντα λοιπόν, ότι -αν θέλει πραγματικά να αντισταθεί κάποιος- πρέπει πρώτα να αντισταθεί στον εαυτό του, στο βόλεμά του και μετά να προχωρήσει σε όλα τα υπόλοιπα, προσφέρω προς ανάγνωση και προς αφύπνιση -ελπίζω- ένα πολύ αγαπημένο μου ποίημα, τού Κρίτωνα Αθανασούλη. Είναι από τη συλλογή Δυο άνθρωποι μέσα μου και ο τίτλος αυτού "Ο Άγιος Θωμάς"..



..Ο ΑΓΙΟΣ ΘΩΜΑΣ

..Δε γέλασα ποτέ ποτέ κανένα
..έτσι που η αλήθεια να χλωμιάσει
..κι αδύνατη να γίνει η διαφυγή μου.
..Τον Άγιο Θωμά τον είδα μπρος μου
..και χαίρω που τον είδα. Βγήκα έξω
..τσιγάρα από το κιόσκι ν' αγοράσω.
..Σούρουπο ήταν. Τα νέφη είχαν κατέβει
..στην άσφαλτο κι ανάμεσά τους είδα
..τον Άγιο Θωμά, δίχως μια λάμψη
..που ντύνει την παραίσθηση, έτσι ακέριο,
..ενσώματο στην ερημιά του δρόμου.
..Ερχόταν κατεπάνω μου ο Άγιος.

..Κι όπως ένας που σκέφτεται αδιάκοπα
..αγαπημένο πρόσωπο και ξάφνου
..τη γωνιά στρίβοντας το συντυχαίνει
..έτσι κι εγώ τον σύντυχα μπροστά μου.
..Τον γνώρισα όπως την τοιχογραφία
..στο νου μου έφερα την ώρα εκείνη
..βυζαντινής μητρόπολης. Ήταν γέρος
..πολύ, θλιμμένος και βασανισμένος
..σχεδόν ρακένδυτος, με γένια
..και με φρύδια σμιχτά, μάτια θλιμμένα.

..Είμαι ο Άγιος Θωμάς δεν μού 'πε,
..αλλά ποιός αμφιβάλλει πως αυτός ήταν
..αφού στό 'να του δάχτυλο είχε μείνει
..αίμα πηχτό; Ποιός αμφιβάλλει;
..Μοναδική η στιγμή νά 'μαι μπροστά του.
..Τον κοίταζα πολύ και κείνος στάθη.
..Κι οι δυο μας δε μιλούσαμε πολλη ώρα
..μα γω βιάστηκα λίγο, μη τον χάσω.

..-- Άγιε Θωμά, είμαι αγέρωχος απόψε
..γιατί νίκησα μέσα μου το θάνατο
..το θάνατο πατήσας κι είμαι τώρα
..έξω να βρω τσιγάρα ν' αγοράσω.
..Άγιε Θωμά, αναστήθηκα και νά 'μαι.
..Εκείνος έκαμε μια κίνηση ασυναίσθητα
..κοιτώντας το βαμμένο δάχτυλο, σε μένα
..έτοιμος ν' ακουμπήσει. Κίνηση μονάχα.
..Όμως τ' απόσυρε. Ήταν μια συνήθεια.
..Τότες είδα την απιστία του πάλι
..δισταχτική, μα βέβαιη, σαρκωμένη.
..Αναστήθηκα τού 'πα. Μέρωσα τον κόσμο.
..Σήκωσα το κεφάλι, είπα τ' όχι
..πολλές φορές. Κοίταξε τις πληγές μου.
..Να ο εμπτυσμός στο πρόσωπό μου, δείγμα
..καλύτερο τί θέλεις; Να η κεντημένη
..πλευρά μου. Το μάγουλό μου
..κατέρυθρο, που έστρεψα. Το κέρδος
..μοίρασα και το φθόνο σήκωσα στ' αλήθεια.

..Άγιε Θωμά, σκληρές ήταν οι μέρες.
..-- Τα Έθνη μάχονται, είπε. Σύρε να πεθάνεις.
..Τα Έθνη ψεύδονται: Κράξε την αλήθεια.
..Αν θες ν' αναστηθείς, πέθανε πρώτα.
..Πέθανε ο αδελφός μου, τον σταυρώσαν
..το ίδιο είναι, ο κόσμος υποφέρει
..αιχμάλωτος στα πάθη του, το ίδιο είναι.
..Το παιδί διόλου δεν προφταίνει
..άντρας να γίνει, η κόρη να ωριμάσει
..κι ο άντρας να χαρεί τη λευτεριά του.
..Το ίδιο είναι. Τι είναι σκληρός θάνατος
..το θάνατο να βλέπεις. Το ίδιο είναι
..Άγιε Θωμά, πολύ έχω πεθάνει.

..Κι έφυγε ξαφνικά. Τα νέφη σπάσαν
..ωσάν σεντόνι, κι έφυγε από μέσα.
..Και τότε μέσ' στη νύχτα ψάχνω νά 'βρω
..πληγές μέσ' στο κορμί μου. Είδα αίμα.
..Δεν αναστήθηκα λοιπόν; Το δάχτυλό μου
..βύθισα στις πληγές. Ω, αυτές υπάρχουν.
..Όμως ο Άγιος έφυγε. Ούτε κατεδέχθη
..ν' αγγίσει τις πληγές. Φώναξε μόνο:

..-- Πληγώσου κι άλλο, γιατί αυτό δε φτάνει.


....................................................




καλώ για να το συνεχίσουν -εάν το θελήσουν και αν δεν τους έχουν προλάβει άλλοι πριν από εμένα- τούς:

..αστρογιόγγι
..παλιοσειρά
..seize the day
..χαρά τσακίρη
..talisker
..maya