8.2.09

αστραπιαία

..
έγινε αστραπιαία.
όμως δεν έλαμψε.
εκτός αν έλαμψε και δεν πρόλαβα να το δω εγώ.
αλλά όχι.. όχι... είμαι σίγουρη.
δεν είδα καμία λάμψη.. δε με τύφλωσε καμία λάμψη.
τίποτα δεν είδα σού λέω!
..μόνο ένιωσα..
ένιωσα να διαπερνάει τα πάντα ύπουλα και ταχύτατα.
το κορμί, το μυαλό, την ψυχή.
την αύρα μου.
τη θετική αύρα,
που λένε ότι έχω,
αυτοί που δε με κοιτάζουν
κι ανάθεμα αν κατάλαβα ποτέ,
σε τι μού χρησιμεύει.
αν μπορούσες να την δεις μετά απ' το Συμβάν,
θά 'βλεπες γύρω μου
ένα διάφανο σεληνιακό τοπίο.
όλο κενά.
μπάζει από παντού.
ρουφάει οτιδήποτε, μη λαμπερό.
..παγιώνει το Σκοτάδι..

είμαι άρρωστη.
παλιά ήξερα να αποκρυπτογραφώ σημάδια και σκιές.
τα ερμήνευα με τον δικό μου τρόπο.
τον μόνο αληθινό τρόπο.
κάποιοι μού έλεγαν πως τα ερμηνεύω λάθος.
λογικό μού ακούγεται, αφού ποτέ δεν τα είδαν.
..ούτε τα Σημάδια, ούτε τις Σκιές..
είναι τραγικά εύκολο
να σού λέει κάποιος ότι έχει άποψη,
για κάτι που αυτός
ούτε καν -σαν υποψία-
δεν το έχει μυριστεί.

όμως έλεγα ότι είμαι άρρωστη.
αδυνατώ να αποκρυπτογραφήσω οτιδήποτε πια.
όπως αυτό το αστραπιαίο που με διαπέρασε.
τώρα αποκρυπτογραφεί Αυτό εμένα.
το αισθάνομαι..
είναι συνεχώς γύρω μου...
εισβάλλει ασταμάτητα στο σύμπαν μου..
..στο μοναδικό Σύμπαν..

το αίσθημα Αυτοσυντήρησης έχει εξαφανιστεί.
το αίσθημα Παράδοσης υπάρχει μόνο..
Παράδοσης ολοκληρωτικής...
και Ένωσης..
Ένωσης αναπόφευκτης...

να!
κοίτα!!
άκου!!!
. . . . .
. . . . . .
τίποτα.
τίποτα δεν άκουσα σού λέω.
μόνο ένιωσα.
..ένιωσα να ματώνει το Σύμπαν μου..


© copyright, μαρίνα ακλήρου