30.8.09

κρυφτό

..
κοντοζυγώνει.
αλλά δεν είμαι και σίγουρη.
κι εχθές έτσι νόμιζα, αλλά δεν ήρθε.

παίζει αυτό το κρυφτό μαζί μου από πάντα.
ένα κρυφτό στημένο,
αφού στην ουσία δεν ξέρω από τι κρύβομαι.
αυτός όμως ξέρει πού θα με βρει.
ξέρει τον τρόπο που θα με βρει.
ξέρει πότε θα με βρει.

ακούω το ουρλιαχτό του.
ουρλιάζει τα σύννεφα που τρέχουν
να τού κρύψουν το φεγγάρι του.
κι είναι τόσο σπαραχτικό,
που με αποπροσανατολίζει εντελώς.
το ακούω από όλες τις κατευθύνσεις.
προς όλες τις κατευθύνσεις.
από μέσα μου.
παντού.

ακούω τα ρουθουνίσματά του.
μυρίζω τον ιδρώτα του.
δεν έχει αλυσίδα.
δεν έχει φίμωτρο.
δεν έχει αγέλη να τον συντροφεύει.

ξέρω όμως ότι είναι δικός μου.
ανέγγιχτα δικός μου..

κι έρχεται.
έρχεται σε μένα.
έρχεται για μένα.

.....................

κι εχθές έτσι νόμιζα, αλλά δεν ήρθε.
κι έτσι δεν έφυγε ποτέ..

© copyright, μαρίνα ακλήρου