27.9.09

το φιλί του

..
σε κοιτούσα.
ήθελες να κοιμηθείς τόσο πολύ.
μα δε σε άφηναν τα μοιρολόγια.

μοιρολόγια..
..άκουγα μοιρολόγια από παντού.
μοιρολόγια.
κι ήταν πολλά.
και πλησίαζαν.
και γέμιζαν τον αέρα.

και πλησίαζαν κι άλλο.
κι άλλο.
κι έφερναν και τη ζωή σου μαζί.
την είδα!
ντυμένη με φόρεμα λευκό.
και τα μαλλιά της μακριά.
πλεγμένα με γαρδένιες.
ολόφρεσκες γαρδένιες.
ξεριζωμένες γαρδένιες.

και τα μοιρολόγια τά 'λεγαν με τη ζωή σου.
και τά 'λεγαν ψιθυριστά,
λες κι έκλειναν κάποια συμφωνία.
κι είχαν μαζί τους κρασί γλυκό.
κρασί κόκκινο γλυκό.

..κι ήταν πια σχεδόν σκοτάδι
σαν έφτασαν τόσο πολύ κοντά μας..

κι εγώ σε κοιτούσα.
ήθελες να κοιμηθείς τόσο πολύ.
μα δε σε άφηνε η ζωή σου.

η ζωή σου..
..άρχισε να κερνάει κρασί γλυκό.
κρασί γλυκό το θάνατο μπας και τον μεθύσει.
κι έπινε μαζί κι αυτή μπας και τον πλανέψει.
μα ο θάνατος δε μέθυσε.
μέθυσε η ζωή σου.

και έσκισε το φόρεμά της
και ξερίζωσε τα μαλλιά της
και πέταξε τις γαρδένιες.
κι άρχισε να τις πατάει.
κι άρχισε να καταριέται.
κι άρχισε να κλαίει..

..και τα μοιρολόγια χάθηκαν.
και τα ίχνη τους τα έσβησαν,
μη τα προλάβει το απόλυτο τίποτα..

και η ζωή σου άρχισε να γελάει.
κι άρχισε να τραγουδάει.
κι άρχισε να χορεύει.
και χόρευε μόνο για το θάνατο.
και χόρευε μεθυσμένη μόνο για το θάνατο.
κι αυτός τής χτυπούσε από κάτω παλαμάκια.
και τής χάρισε την πιο ζεστή αγκαλιά του.
και τής έδωσε το πιο μεθυστικό φιλί του..


και σε κοιτούσα.
κι ήθελες να κοιμηθείς τόσο πολύ.
και τελικά κοιμήθηκες..
..μαζί με το φιλί του..


© copyright, μαρίνα ακλήρου