3.7.10

..



τα μάτια γέμισαν με υγρό..
όχι..
όχι με δάκρυα.
(δε με πιάνεις και με πληγώνεις, μωρό μου..)

κάνε μια προσπάθεια να με δεις..
να με σκεφτείς, έστω και λίγο;
ανάβω το σπίρτο.
η φλόγα του φουντώνει, κυλώντας πάνω στα φλέβαρά μου.
κρίμα που δεν είσαι εδώ να με απαθανατίσεις..
(χαμένη πάει η ψηφιακή σου γαμώτο.
δε χάνονται κάτι τέτοια..)

καμένα βλέφαρα..
λιωμένα χείλη..
μια γλώσσα μελανή σφιχτοδεμένη..
πεταμένη στο πάτωμα..
και ψυχή από τοίχο..
μαύρο και χαραγμένο τοίχο..



© copyright, μαρίνα ακλήρου