26.12.11

υπόγειες στρατούλες


η παράσταση τελείωσε.
εντάξει, έχει τελειώσει εδώ και καιρό, αλλά για μένα τώρα έλαβε οριστικό τέλος.
τα λεφτά μας, βέβαια, δε τα βγάλαμε.
τώρα που το καλοσκέφτομαι μάλλον μέσα μπήκαμε, αλλά δεν πειράζει.
αφού δεν έχουν μείνει χρέη, όλα είναι μπιεν.

δανεικά;
ποια δανεικά;
δεν έπαιξαν δανεικά ούτε για μια στιγμή.
όλα χαρισμένα ήταν.
μαζί με λίγα κλεμμένα, αλλά τι τα ψάχνεις;
σάμπως θα τα ζητήσω ποτέ πίσω;

σημασία έχει πως τίποτα δεν έχει μείνει ακάλυπτο.
όλα είναι στην εντέλεια.
όλα τα γραμμένα, ταξινομημένα σε τετράδια και αρχεία.
όλα τα σβησμένα, κάτω από γόμες.
όλα τα ειπωμένα, πετάνε κάπου στον αέρα.
κι όλα τα ανείπωτα, καλά φυλαγμένα σε βαθιά διαμερίσματα.
όλοι είναι ικανοποιημένοι, επιτέλους.

όλοι;;

όχι.
εγώ δεν είμαι ικανοποιημένη.
γι αυτό εξαφανίζομαι ευθύς αμέσως.
αλλάζω στέγη.
αλλάζω πορεία.
αλλάζω βυθό.
"χεστήκαμε κι η βάρκα γέρνει", θα μού πεις, αλλά για μένα έχει σημασία.

τώρα.
τώρα που η θολούρα με κάνει να βλέπω καθαρά.
τώρα που ο ίλιγγος με κάνει να ακούω καθαρά.
τώρα που η Φωνή δεν είναι κάλεσμα, αλλά διωγμός.

το ξέρω, πως ο καιρός δεν είναι κατάλληλος για αλλαγές.
αλλά και πότε είναι;
γι αυτό θα τον κάνω κατάλληλο εγώ.
δε θα μού γαμήσει εμένα τον έρωτα ο καιρός ο ακατάλληλος.

πώς το έλεγε ο Αντωνάκης;
"παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω", ε;
εγώ δεν έχω καπελάκι, αλλά δε θα κολλήσω εκεί τώρα.
έχω το σκούφο μου.
το μαύρο σκούφο μου να με ζεσταίνει.

..hasta pronto και τα μυαλά στις υπόγειες στρατούλες..


© copyright, μαρίνα ακλήρου