9.1.12

παράδειγμα προς αποφυγή


ήρθε πάλι.
όχι πως είχε φύγει και ποτέ, αλλά να..
έλπιζα, για άλλη μια φορά, πως με εγκατέλειψε.
χάρηκα και χαμογέλασα για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό.
αλλά με ξεγέλασε.
ξαναγύρισε πιο δυνατός.
πιο ισοπεδωτικός.

ένιωσα την ανάσα του πριν από λίγο.
να μπαίνει αργά αργά μέσα μου σαν το καπνό τού τσιγάρου.
μόνο που αυτός είναι τόσο παγωμένος..
καταψύχει τα εντός μου, αλλά χωρίς να τα σκοτώσει.
έχει λόγο που το κάνει.
γιατί όταν θέλει να παίξει μαζί μου, προσποιείται πως φεύγει.
και μόλις πάω να ζεσταθώ πάλι,
μόλις πάω να σταθώ στα πόδια μου,
μόλις πάω να περπατήσω,
μόλις πάω να τρέξω,
μόλις η καρδιά μου χτυπάει σαν τρελή από χαρά,
μόλις το πνεύμα μου αρχίσει να ξετυλίγεται για να με ελευθερώσει,
μόλις η ψυχή μου αναπνέει καθάριο αέρα,
μόλις είμαι έτοιμη να δραπετεύσω και να πετάξω,
λίγο πριν τον κλειδώσω απ' έξω μου για πάντα,
με αγκαλιάζει ύπουλα και με παγώνει.
με ακινητοποιεί.
ούτε μπρος, ούτε πίσω.
σαν τα στάσιμα νερά που δεν ανακυκλώνονται.

αυτός με βάζει να γράφω τώρα.
θέλει να επικυρώσω την παρουσία του.
θέλει να ομολογήσω την κυριαρχία του.
να συνειδητοποιήσω πως δεν μου επιτρέπεται ίχνος ζεστασιάς.
ίχνος θαλπωρής.

αυτός.
ο Φόβος.

είναι το σχέδιό του για να με αποδυναμώσει εντελώς.
κάνει πλάκα μαζί μου, είμαι σίγουρη τώρα πια.
αλλά δεν θα τού επιτρέψω ποτέ ξανά να παίξει μαζί μου.
το ξέρω πως είναι πιο δυνατός από μένα και δεν μπορώ να του ξεφύγω.
είναι αόρατος και πονηρός και δεν μπορώ μόνη μου να τον αντιμετωπίσω.
γι' αυτό καλύτερα εγκλωβισμένη για πάντα μέσα στα παγωμένα του πλοκάμια.
να μην σκέφτομαι.
να μην με σκέφτονται.
να μην θυμάμαι.
να μην με θυμούνται.
να μην ζεσταίνεται η ψυχή μου.
να μην τρέχει το μυαλό μου.
να μην ελευθερώνεται το πνεύμα μου.

................

κι εγώ που ονειρεύτηκα να είμαι γη μεθυσμένη από χαμομήλια,
έγινα έρημος εκτός χαρτογράφησης και εκτός μέθης.
εγώ που ονειρεύτηκα να είμαι αστραπή τής νύχτας,
κατοικώ σε ένα φυτίλι από κερί λιωμένο.
εγώ που ονειρεύτηκα να είμαι θάλασσα καθρέφτης τ' ουρανού,
έγινα σταγόνα ακαθρέφτιστη των υπονόμων..


© copyright, μαρίνα ακλήρου